Sweet Blog

Another year has passed in my life. I encountered so many people and learned so many lessons. Lessons that influenced my views in life. Though it’s a part of learning from my mistakes and realizing things after so many years. The good side is, nagising n ako sa mahaba kong panaginip. Actually, I’ve been praying to God for so many years for this thing…and this time, ibinigay n ni God ang answer. Sa totoo lang, matagal n pala nya ipinapakita saken ang sagot pero ayaw ko lang tanggapin…until the day n magising ako sa katotohan n it should be stopped..NA TAMA NA..Ung huling sign n hiningi ko eh ibinigay n nya saken, on my birthday…ndi ko na i-elaborate pa…the “output” is I’m awake n this time & it’s for real…no more wishes, dreams and hopes for that thing… Hay, ang buhay talaga…ndi talaga lahat ng pinapangarap natin eh makukuha natin…at ndi lahat ng mahal natin kaya taung mahalin…it’s the reality n mahirap talaga tanggapin…plus sobra sakit talagang maramdaman… At isa pa…kapag ung taong pinakamahalga sau at pinaka-pinahahalagahan mo eh binabalewala k at isinasantabi ka lang…ang sakit diba??nakakahinanakit at nkksama din ng loob kung minsan…pero sa huli sasabihin mo din sa sarili mo n “anong K mo para maramdaman yan?” “wala diba”…bakit ganun? Kahit b konti man lang n pagpapahalaga wala sya para saken??siguro dahil ndi ako ung tipo ng taong dapat pahalagahan… Pero ngaun naman, tanggap ko n ang katotohanang ito…matagal n palang isinasampal saken ang katotohan pero ngaun lang ako nagising sa sampal saken…at naramdaman ko n ung sakit…sobrang sakit…but life has to move on…ndi lang sya ang kaya kong pahalagahan at madami ding taong ang pwedeng magbigay ng halaga saken…. Anyway, THANKs and GOODBYE!!!